Zachęcam do zapoznania się z artykułem Autyzm, i co dalej?

Autyzm, i co dalej?


Autyzm jest zaburzeniem neurorozwojowym. Oznacza to, że obejmuje szereg nieprawidłowości w rozwoju. Obecnie coraz wcześniej wykrywa się całościowe zaburzenia rozwojowe. Pomimo tego, że obraz kliniczny jest jasno określony, jeśli chodzi o objawy, to funkcjonowanie poszczególnych osób, u których wykryto autyzm różni się w zakresie nasilenia tych objawów.

Niniejszy artykuł dotyczyć będzie edukacji, terapii i przyszłości tych, którym postawiono diagnozę. Na co mogą liczyć dzieci i ich rodzice, w sytuacji kiedy otrzymują informację, że obserwowane zachowania, trudności w komunikowaniu się i interakcjach społecznych to autyzm?

Po pierwsze, na pomoc w stymulowaniu rozwoju dziecka, od momentu wykrycia niepełnosprawności, do podjęcia nauki w szkole. Udając się do poradni psychologiczno – pedagogicznej otrzymają opinię o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, wraz z określonymi w niej szczegółowymi zaleceniami co do rodzaju zajęć i usprawniania poszczególnych sfer. Zajęcia te realizowane są przez zespół specjalistów mających przygotowanie do pracy z dzieckiem z całościowymi zaburzeniami rozwoju w wymiarze od 4 do 8 godzin w miesiącu. Zajęcia mają na celu pobudzanie rozwoju psychoruchowego. Placówki mające w ofercie wczesne wspomaganie rozwoju to szkoły specjalne, ośrodki szkolno – wychowawcze, poradnie psychologiczno pedagogiczne. Na terenie powiatu grójeckiego są to: Zespół Szkół Specjalnych im. ks. J.Twardowskiego w Grójcu (oraz filia tej szkoły w Nowej Wsi), Specjalny Ośrodek Szkolno – Wychowawczy im. matki Wincenty Jadwigi Jaroszewskiej w Jurkach, Specjalny Ośrodek Szkolno – Wychowawczy w Nowym Mieście nad Pilicą oraz Poradnia Psychologiczno – Pedagogiczna w Warce. Oprócz pracy z dzieckiem, prowadzona jest praca z rodziną. Odbywają się również liczne spotkania integrujące rodziny dzieci nietypowo rozwijających się.

Po drugie, objęcie dziecka specjalnymi formami i metodami pracy na podstawie orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego. Takie orzeczenie również wydają uprawnione poradnie, na wniosek rodzica. Co to oznacza? Że już od momentu objęcia dziecka wychowaniem przedszkolnym, następnie rocznym obowiązkowym przygotowaniem przedszkolnym, w końcu nauką w szkole (podstawowej, gimnazjum, ponadgimnazjalnej czy szkole przysposabiającej do pracy), ma ono zapewnione zajęcia rewalidacyjne określone w orzeczeniu. Ważne jest, że to rodzic wybiera, do jakiej placówki będzie uczęszczało dziecko. Czy będzie to przedszkole i szkoła ogólnodostępna, w tym z oddziałami integracyjnymi (na terenie powiatu jedyna szkoła z oddziałami integracyjnymi znajduje się w Warce), czy szkoła specjalna, a może ośrodek szkolno – wychowawczy. Dyrektor przedszkola lub szkoły jest zobligowany zapewnić dziecku lub uczniowi zajęcia rewalidacyjne, o których mowa w orzeczeniu. Istotą funkcjonowania szkół specjalnych i ośrodków szkolno – wychowawczych pod względem organizacyjnym jest mniejsza liczba uczniów w oddziale, niż ma to miejsce w przypadku szkoły ogólnodostępnej. Z kolei w szkole z oddziałami integracyjnymi, liczba uczniów jest mniejsza, jeśli w danym oddziale jest kilkoro uczniów z orzeczeniami. Dodatkowo w takim oddziale zatrudniony jest nauczyciel wspomagający.
Dopóki dziecko nie podejmie nauki w klasie pierwszej, rodzic może wnioskować zarówno o wydanie opinii o potrzebie wczesnego wspomagania, jak i orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego czyli w praktyce dziecko może realizować zajęcia wczesnego wspomagania rozwoju i zajęcia rewalidacyjne.

Jak wynika z powyższych informacji, dziecko nietypowo rozwijające się ma szansę na rozwój intelektualny, fizyczny i duchowy, tak jak jego zdrowi rówieśnicy. Ważne jest podjęcie przez rodziców dobrych decyzji, aby placówka edukacyjna, którą wybiorą, stworzyła ich dzieciom jak najlepsze warunki do rozwoju.

Monika Krawczyk – psycholog

Źródło: http://www.poradniawarka.pl/artykuly/autyzm-i-co-dalej.html

Literatura, która przyda się zarówno rodzicom jak i terapeutom

  • Uta Frith ” Autyzm – wyjaśnienie tajemnicy” GWP 2008 

  • pod red. Uty Frith – „Autyzm i zespół Aspergera” Wydawnictwo Lekarskie PZWL 2005

  • pod red. Barbary Winczury ” Autyzm – na granicy zrozumienia, Impuls Kraków 2009

  • Tony Attwood ” Zespół Aspergera” Zysk i S-Ka 2006

  • Simon Baron-Cohen, Patrick Balon ” Autyzm- fakty” KTA w Krakowie 1999

  • Skinner” Zachowanie się oganizmów” PWN 1995

  • pod red.P.Babel, P.Ostaszewski „Współczesna psychologia behawioralna” WUJ 2008

  • M. Grodzka, Dziecko autystyczne, dziennik terapeuty, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, 3, 2012

  • Pisula E.: Autyzm. Fakty, wątpliwości, opinie. WSPS, Warszawa 1993

  • Pisula E.: Autyzm i przywiązanie. Studia nad interakcjami dzieci z autyzmem i ich matek. Gdańskie Wydawnictwo  Psychologiczne, Gdańsk 2003

  • Pisula E.: Autyzm u dzieci. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000

  • Pisula E.: Małe dziecko z Autyzmem. Diagnoza i terapia. Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne 2005

  • Pisula E.: Psychologiczne problemy rodziców dzieci z zaburzeniami rozwoju. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 1998

  • Żyć z autyzmem. Wybrane zagadnienia dotyczące problematyki osób dorosłych z autyzmem. Wydawnictwo Jak,  Kraków 2002